Η Ζέστη από την Κλιματική Αλλαγή Αυξάνει την Οικονομική Ανισότητα Πλουσίων και Φτωχών

0

Η κλιματική αλλαγή που συνοδεύει την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη έχει αυξήσει της συνθήκες οικονομικής ανισότητας από τη δεκαετία του 1960 έως σήμερα, αποφέροντας μεγαλύτερο πλούτο για ορισμένες, ήδη, πλούσιες χώρες, και ανακόπτοντας τους ρυθμούς ανάπτυξης πολλών από τις φτωχότερες χώρες της Γης.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει νέα διεθνής επιστημονική μελέτη, με επικεφαλής τον κλιματολόγο, Νόα Ντίφενμποου, της Σχολής Γεωεπιστημών και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS). Η μελέτη εκτιμά ότι κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια, μετά τη δεκαετία του ’60, η κλιματική αλλαγή επέφερε μείωση του ΑΕΠ που σε πολλές περιπτώσεις υπερέβη το 17% με 30%, σε όρους κατά κεφαλή εισοδήματος, στις πιο φτωχές χώρες, με αποτέλεσμα να διευρυνθεί το χάσμα με τις πλουσιότερες χώρες σε ποσοστό περίπου 25% περισσότερο από ό,τι θα είχε συμβεί, δίχως τις επιπτώσεις από την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη.

«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι περισσότερες από τις πιο φτωχές χώρες της Γης είναι σημαντικά φτωχότερες σήμερα από ό,τι θα ήταν εάν δεν είχε μεσολαβήσει η παγκόσμια υπερθέρμανση. Ταυτόχρονα, η πλειονότητα των πλουσίων χωρών είναι πλουσιότερες από ό,τι θα είχαν υπάρξει χωρίς την κλιματική αλλαγή», δήλωσε ο Ντίφενμποου.

Μολονότι, σύμφωνα με τους ερευνητές, η οικονομική ανισότητα μεταξύ των χωρών έχει μειωθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες, η μείωση θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη χωρίς την κλιματική αλλαγή. Η μελέτη δείχνει ότι ο ρυθμός ανάπτυξης στη διάρκεια των ετών όπου καταγράφηκαν θερμοκρασίες υψηλότερες του μέσου όρου, έχει επιταχυνθεί στις πιο κρύες χώρες, οι οποίες, συμβαίνει, όμως, να είναι και οι πιο πλούσιες, αλλά έχει επιβραδυνθεί στις πιο θερμές, που είναι και οι φτωχότερες.

«Τα ιστορικά δεδομένα δείχνουν ότι οι γεωργικές καλλιέργειες είναι πιο αποδοτικές, οι άνθρωποι πιο υγιείς και οι εργαζόμενοι πιο παραγωγικοί, όταν οι θερμοκρασίες δεν είναι ούτε πολύ υψηλές, ούτε πολύ χαμηλές. Αυτό σημαίνει ότι στις ψυχρές χώρες μια λίγο υψηλότερη θερμοκρασία μπορεί να βοηθήσει, ενώ το αντίθετο ισχύει για τα μέρη που είναι ήδη πολύ θερμά», ανέφερε ο επίκουρος καθηγητής του Στάνφορντ, Μάρσαλ Μπερκ.

«Ιδίως οι χώρες των Τροπικών τείνουν να βιώνουν θερμοκρασίες κατά πολύ υψηλότερες από εκείνες που θεωρούνται ιδανικές για οικονομική ανάπτυξη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό τις έχει βλάψει. Από την άλλη, ορισμένες από τις ισχυρότερες οικονομίες απολαμβάνουν θερμοκρασιών που ευνοούν την οικονομική ανάπτυξη. Όμως μια μεγάλη άνοδος της θερμοκρασίας θα έχει οδυνηρές επιπτώσεις στο μοντέλο που έχουν μάθει να ακολουθούν», πρόσθεσε ο ίδιος.