Το πλωτό Τσέρνομπιλ της Ρωσίας

0

Πλώρη για την Αρκτική έβαλε ο πλωτός πυρηνικός σταθμός που κατασκεύασε η Ρωσία, ξυπνώντας εφιάλτες, τριάντα δύο χρόνια μετά το ατύχημα στο Τσερνόμπιλ.

Οι πλωτοί πυρηνικοί αντιδραστήρες έχουν εγκαταλείψει το λιμάνι της Αγίας Πετρούπολης για ένα μακρύ, αργό ταξίδι στη Σιβηρία. Οι περιβαλλοντολόγοι χαρακτηρίζουν το πλωτό πυρηνικό εργοστάσιο «Πυρηνικό Τιτανικό» και η Greenpeace επέκρινε σφοδρά την πρωτοβουλία κάνοντας λόγο για «πλωτό Τσέρνομπιλ και για «Πυρηνικό Τιτανικό», υποστηρίζοντας ότι ένα ατύχημα θα μπορούσε να βλάψει σημαντικά τμήματα της Αρκτικής αλλά και άλλες πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Ο περιβαλλοντολόγος της Greenpeace για θέματα πυρηνικής ενέργειας Jan Haverkamp είπε ότι αποτελεί μια «βόμβα» για το περιβάλλον.

To πλωτό πυρηνικό εργοστάσιο Akademik Lomonosov (έχει το όνομα του μεγάλου Ρώσου επιστήμονα του 18ου αιώνα Μιχαήλ Λομονόσοφ) ρυμουλκήθηκε στη Αγία Πετρούπολη και αναμένεται να πλεύσει προς τη Βαλτική θάλασσα και από κει στη Βόρεια Θάλασσα και τη ρωσική ναυτική βάση του Μουρμάνσκ. Εκεί θα εφοδιαστεί με πυρηνικά καύσιμα και θα συνεχίσει για το λιμάνι του Πέβεκ.

Η αποστολή του είναι να παρέχει ενέργεια σε απομακρυσμένες περιοχές του βορρά και της ανατολής της Ρωσίας, επιτρέποντας στη χώρα να μειώσει σημαντικά το κόστος: αντί να μεταφέρει μηχανήματα από τη στεριά, μετακινεί το πλοίο όπου χρειάζεται.

Σκοπό έχει την παροχή ενέργειας σε σημεία που μπορεί να είναι μακριά από το ηλεκτρικό δίκτυο και τελικό στόχο, να ηλεκτροδοτήσει εξέδρες άντλησης πετρελαίου και άλλες εγκαταστάσεις στην Αρκτική. Θεωρητικά το Lomonosov μπορεί να δώσει ρεύμα αρκετό για πόλη 100.000 κατοίκων.

Λόγω της πίεσης των γειτονικών με τη Ρωσία χωρών, οι δοκιμές που θα γίνονταν στη Βαλτική μεταφέρθηκαν στην Αρκτική.

Η πιθανότητα ενός ατυχήματος -ή και δυστυχήματος- στις επικίνδυνες για τη ναυσιπλοΐα βόρειες θάλασσες είναι μεγάλη. Και εκτός από αυτό, σημειώνει η Greenpeace, το θαλάσσιο περιβάλλον της Αρκτικής είναι ήδη εξαιρετικά εύθραυστο και ήδη πιέζεται από την κλιματική αλλαγή.

Η ρωσική εταιρεία που ανέπτυξε τον πλωτό πυρηνικό σταθμό, Rosatom, ανακοίνωσε ότι ο αντιδραστήρας θα είναι «ανίκητος» σε τσουνάμι και σε άλλες φυσικές καταστροφές και πως έχει εκπληρώσει όλες τις απαιτήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.

Ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, έχει δηλώσει πως ακόμα και να πέσει πάνω του αεροπλάνο ή ελικόπτερο, όπως συνέβη στις ΗΠΑ, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, δεν θα υπάρξει διαρροή πυρηνικού υλικού ή ουρανίου, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως οι ανησυχίες των οικολόγων βασίζονται σε θεωρίες πολέμιων της αναπτυξιακής πορείας της Ρωσίας.

Ωστόσο, περιβαλλοντικές οργανώσεις, ομάδες ακτιβιστών, αλλά και οι κυβερνήσεις της Νορβηγίας και της Σουηδίας, δεν καθησυχάζουν από τις ρωσικές διαβεβαιώσεις πως ένας πυρηνικός αντιδραστήρας ελεύθερης πλεύσης θα είναι ασφαλής.

Αλλά και πολλές ρωσικές εφημερίδες το περιγράφουν ως «Τσερνόμπιλ στον Πάγο», παρά το επιχείρημα της Μόσχας ότι έτσι θα ενισχυθούν τα σχέδια εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου από τα πλούσια κοιτάσματα της περιοχής.

Σημειώνεται ότι η Ρωσία επιθυμεί να αξιοποιήσει τις πλούσιες σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου περιοχές γύρω από το Βόρειο Πόλο. Επιπλέον, το λιώσιμο των πάγων που προκαλείται από την υπερθέρμανση του πλανήτη, ανοίγει πλέον νέες ναυτιλιακές διαδρομές βόρεια της Ρωσίας, στον Αρκτικό κύκλο. Ως αποτέλεσμα, η Μόσχα ενισχύει όλο και περισσότερο την στρατιωτική παρουσία της στην περιοχή. Οι ΗΠΑ και άλλα κράτη έχουν επίσης καταγράψει έντονο ενδιαφέρον για την Αρκτική.

Υπενθυμίζεται ότι στις 26 Απριλίου του 1986, σημειώθηκε το μεγαλύτερο στην ιστορία της πυρηνικής ενέργειας ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνομπίλ και ως προς τα θύματα και ως προς τις οικονομικές επιπτώσεις.

Ο πυρηνικός σταθμός του Τσέρνομπιλ, όταν έγινε το ατύχημα, ήταν ο μεγαλύτερος σε ισχύ πυρηνικός σταθμός της Σοβιετικής Ένωσης. Στο διάστημα των τριών πρώτων μηνών από τη στιγμή που σημειώθηκε το ατύχημα πέθαναν 31 άνθρωποι, ενώ τις συνέπειες από την έκθεση τους στην ραδιενεργό ακτινοβολία υπέστησαν χιλιάδες άνθρωποι πολλοί από τους οποίους έχασαν την ζωή τους στα χρόνια που επακολούθησαν.

Ο αντιδραστήρας Νο 4 στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ στην Ουκρανία, είχε υποστεί απανωτές εκρήξεις και έκαιγε επί 40 ημέρες στέλνοντας σύννεφα ραδιενεργών υλικών στην ατμόσφαιρα τα οποία μόλυναν το Βόρειο Ημισφαίριο προκαλώντας μόλυνση με cesium-137, ακόμη και στο γάλα της Μινεσότα των ΗΠΑ.

Στις εργασίες εξάλειψης των συνεπειών της ραδιενέργειας συμμετείχαν περισσότερα από 600.000 άνθρωποι, αλλά κανείς δεν γνωρίζει μέχρι σήμερα σε πόσους από αυτούς υπήρξαν θανατηφόρες οι συνέπιες από την έκθεσή τους στη ραδιενεργό ακτινοβολία. Ο πυρηνικός σταθμός του Τσερνόμπιλ είχε κλείσει οριστικά στις 15 Δεκεμβρίου του 2000.

Ακολούθησε στις 11 Μαρτίου 2011 η έκρηξη στη Φουκουσίμα. «Η συνολική ατμοσφαιρική διαρροή από την καταστροφή στην Φουκουσίμα υπολογίζεται να είναι μεγαλύτερη κατά 5,6 ή και ακόμη 8,1 φορές μεγαλύτερη από του Τσερνόμπιλ», σύμφωνα με στοιχεία που είχαν δοθεί το 2013 στην ετήσια αναφορά προς την Παγκόσμια Πυρηνική Βιομηχανία, από τον καθηγητή Komei Hosokawa, συντάκτη της έκθεσης.

Η πυρηνική ενέργεια, αν και καθαρότερη και αναμφισβήτητα μια καλύτερη επιλογή για τον πλανήτη μας από τον άνθρακα και τον λιγνίτη, εξακολουθεί να είναι ένα επικίνδυνο εγχείρημα, αφού στην χειρότερη περίπτωση μπορεί να συμβεί ότι είχε γίνει και στη Φουκοσίμα πριν λίγα χρόνια.